അനുഭവ കഥ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
അനുഭവ കഥ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

വെള്ളിയാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 12, 2011

ഒരു പ്രവാസിയുടെ ജനനം!

വിസിറ്റ് വിസയില്‍ ദുബായില്‍ എത്തിയിട്ട് മോശമല്ലാത്ത ഒരു ജോലിയൊക്കെ കിട്ടി മെഡിക്കല്‍ ടെസ്റ്റ്‌, വിസ അടിക്കല്‍ എന്നീ പതിവ് കലാപരിപാടികള്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പ്രവാസ ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ച ആദ്യ നാളുകള്‍. ഭക്ഷണത്തിനും അത്യാവശ്യ ചിലവിനും ഉള്ള കാശ് മാറ്റിവെച്ച് ശമ്പളത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും നാട്ടിലേക്ക് അയച്ച് കടത്തില്‍ നിന്നും കടത്തിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തുന്ന കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഘടനയെ താങ്ങി നിര്‍ത്തുന്ന ചുമതല മറ്റു ഗള്‍ഫ്കാരെ പോലെ ഞാനും നിറവേറ്റി തുടങ്ങി. വലിയ അല്ലലുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ ജീവിതം 'സില്‍സിലാ..ഹേ..സില്‍സിലാ" എന്ന രീതിയില്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ വാര്‍ത്ത‍ കേട്ടത് .

ലേബര്‍ കാര്‍ഡിന് പുറമേ 'എമിറേറ്റ്സ് ഐഡി' എന്ന പേരില്‍ ഗവന്മേന്റ്റ് പുതിയ ഒരു തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ്‌ കൊണ്ടുവരാന്‍ പോകുന്നു. വാര്‍ത്തയുടെ നേരും നെറിയും അറിയാന്‍ ഓഫീസിലെ ലോക്കല്‍ PRO വിനോട് ബന്ധപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അങ്ങേരുടെ വക വിശദമായ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് തന്നെ കിട്ടി. 

"വാര്‍ത്ത‍ സത്യമാണ്. ഈ ഐ ഡി കാര്‍ഡ്‌ ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ പുതുതായി ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട്‌ തുടങ്ങാനും വണ്ടി വാങ്ങാനും വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുക്കാനും ഒക്കെ പറ്റുള്ളൂ . 370 ദിര്‍ഹം ആണ് കാര്‍ഡിന്റെ ചാര്‍ജ്. വിസ പുതുക്കുമ്പോള്‍ കാര്‍ഡും പുതുക്കണം. പക്ഷെ കാര്‍ഡ്‌ എടുക്കാനോ പുതുക്കാനോ കമ്പനി കാശൊന്നും തരില്ല. എല്ലാം സ്വന്തമായിട്ട് ചെയ്തോളണം. 

PRO വിന്റെ അവസാനം വാചകം ഞാനടക്കമുള്ള പുതുതായി വന്ന മലയാളി എമ്പ്ലോയീസിനു തീരെ ദഹിച്ചില്ല. ഞങ്ങളുടെ അതൃപ്തി PRO വിനെ അറിയിക്കുകകയും ചെയ്തു. 

"ദിസ്‌ ഈസ്‌ കമ്പനി റൂള്‍. യു ഹാവ് ടു ഒബേ ഇറ്റ്‌". (You have to obey it).

അങ്ങേരുടെ മറുപടി കേട്ടതും കോപം,ദേഷ്യം,രോഷം,ക്രോധം എന്നീ വികാരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഞങ്ങടെ മുഖങ്ങള്‍ ചുവന്നു തുടുത്തു......രക്തം തിളച്ചു. "കമ്പനി റൂള്‍ ആണ് പോലും. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ആ റൂള്‍ ഒന്ന് ബ്രേക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് തന്നെ കാര്യം". 

കൂടെയുള്ളവരൊക്കെ നാട്ടിലെ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകാരാണ്. എനിക്കാണേല്‍ പ്ലസ്‌ ടു വരെ SFI യില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച അനുഭവ സമ്പത്തുമുണ്ട്. "അലകിന്‍ അറ്റം ചെത്തി മിനുക്കി സര്‍ സിപിയുടെ പട്ടാളത്തെ എതിരേറ്റവരുടെ മക്കള്‍ ഞങ്ങള്‍" എന്ന് തൊണ്ട കീറി എന്തോരം മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ മുതല്‍ DEO നെ വരെ ഘരാവോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴാ ഈ പീറ PRO !!!

"വിസയും മെഡിക്കലും ഇന്‍ഷുറണ്‍സും എല്ലാം കമ്പനിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അല്ലെ? അപ്പോള്‍ കാര്‍ഡിനും കമ്പനി തന്നെ കാശു തരണം". ഞങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ സ്വരം കനത്തു. 370 ദിര്‍ഹം എന്നാല്‍ നാട്ടിലെ 5000 രൂപയാണ് !! ചുമ്മാ അങ്ങ് വിട്ടുകളയാന്‍ പറ്റുമോ?? 5000 രൂപയ്ക്ക് നാട്ടില്‍ എത്ര പൊറോട്ടയും മുട്ട റോസ്റ്റും കഴിക്കാം !!

ഞങ്ങള്‍ പിരിഞ്ഞു പോകാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഒരു മധ്യസ്ഥ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു പോലും തയ്യാറാകാതെ ബൂര്‍ഷ്വാ PRO തന്റെ ആവനാഴിയിലെ അവസാന അസ്ത്രം പുറത്തെടുത്തു .

"സമരം ചെയ്യാന്‍ ഇത് നിങ്ങടെ നാടോന്നുമല്ല. ഇവിടെ ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നതാ നിയമം. നിങ്ങള്‍ക്ക് ജോലി വേണോ അതോ ....................."

ആ അസ്ത്രം ഞങ്ങടെ നെഞ്ചത്ത്‌ തന്നെ തറിച്ചു. അങ്ങേര് വാചകം പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ഞങ്ങടെ മുഖത്ത് നേരത്തെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട multiple വികാരങ്ങള്‍ എല്ലാം 'ഗതികേട്' എന്ന single വികാരത്തിന് വഴി മാറിക്കൊടുത്തു . തലയും താഴ്ത്തി പുറത്തേക്കു നടന്ന ഞങ്ങള്‍ വാഷ്‌ റൂമില്‍ യോഗം ചേര്‍ന്ന് PRO വിന്റെ തന്തയ്ക്കും തന്തയുടെ തന്തയ്ക്കും വിളിച്ചു പ്രധിഷേധ പരിപാടികള്‍ അവസാനിപ്പിച്ച്‌ ജോലി തുടരാനായ് അവരവരുടെ സീറ്റുകളിലേക്ക് പോയി.

കാര്‍ഡിന് അപേക്ഷിക്കാനായി പിറ്റേ ദിവസം ഞാന്‍ ഒരു ടാക്സിയില്‍ എമിറേറ്റ്സ് ഐഡി ഓഫീസിലേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ തൃശ്ശൂര്‍ പൂരത്തിന്റെ ആളുണ്ട്. രാവിലെ തന്നെ കയറും പൊട്ടിച്ചു വന്നോളും തെണ്ടികള്‍!! ഇവന്മാര്‍ക്കൊന്നും ഒരു പണിയുമില്ലേ!! ടോക്കെന്‍ എടുക്കാനുള്ള Q വിന്റെ അറ്റം ഓഫീസ്‌ വരാന്തയും കഴിഞ്ഞു മുറ്റത്ത്‌ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചെറുപ്പം മുതലേ Q എനിക്ക് അലര്‍ജിയാണെങ്കിലും വളരെ ഡീസന്റ് ആയി ഏറ്റവും പുറകില്‍ പോയി നിന്നു. ഇത്രയും ശാന്തമായ Q നാട്ടിലെ ബീവറേജിന്റെ മുന്നില്‍ അല്ലാതെ ലോകത്ത് വേറെയൊരിടത്തും കാണാന്‍ പറ്റിയെന്നു വരില്ല.

മൊബൈലില്‍ പാട്ട് കേട്ടത് കൊണ്ട് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. Q വില്‍ നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് മണിക്കൂര്‍ മൂന്നായി!! ഒരിഞ്ചു പോലും മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇതെന്തു മറിമായം!! തൊട്ടു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചേട്ടനോട് ഞാനിക്കാര്യം തിരക്കി.

"ചേട്ടാ കുറെ നേരായല്ലോ നമ്മള്‍ നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. വല്ലതും നടക്കുമോ?"

എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു "ദുബായിയില്‍ പുതിയതാണ് അല്ലെ?". 

'കുബ്ബൂസ് എത്ര എന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് തൈര് രണ്ടു പാക്കറ്റ് ' എന്ന് പറഞ്ഞപോലെയാണല്ലോ ഈ ചേട്ടന്റെ കാര്യം. ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ലേല്‍ മര്യാദകേട് അല്ലെ എന്ന് കരുതി 'അതെ' എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞാന്‍ തലയാട്ടി. 

"മോനെ ഇവിടെ അറബികള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ മൂഡ്‌ അനുസരിച്ചാണ്. റിസെപ്ഷനില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ കണ്ടില്ലേ? നേരത്തെ ഒരു ബംഗാളി Q വില്‍ ഇടയ്ക്ക് കേറിയപ്പോള്‍ ടോക്കെന്‍ കൊടുക്കല്‍ നിര്‍ത്തി വച്ചതാണ് അവള്‍. ഇനി ടോക്കെന്‍ കൊടുത്തു തുടങ്ങണമെങ്കില്‍ അവളുടെ മൂഡ്‌ നേരെയാകണം".

ഞാന്‍ ഏന്തി വലിഞ്ഞു റിസപ്ഷനിലെ മൂഡ്‌ പോയ ആ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ ഒന്ന് ദര്‍ശിച്ചു. തടിച്ച് ചീര്‍ത്ത് ശീമ പന്നിയെ പോലുള്ള ഒരു സാധനം. ഇവളുടെ മുന്‍പില്‍ നമ്മുടെ ഷക്കീലയൊക്കെ വെറും കൃമി കീടം. ഇത്രേം ആള്‍ക്കാര്‍ പൊരി വെയിലത്ത് നില്‍ക്കുന്നത് ഒന്ന് മൈന്റ് പോലും ചെയ്യാതെ അവള്‍ അവസ്ഥയ്ക്കിരുന്നു സാന്റ്വിച് തിന്നുകയാണ്. മനുഷ്യന്മാരിവിടെ രാവിലെ മുതല്‍ പച്ച വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടില്ല!!!!.

'ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പടി കണ്ടു' എന്ന് പലതവണ സ്കൂളില്‍ വാക്യത്തില്‍ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ വിരളമായിട്ടെ ജീവിതത്തില്‍ അനുഭവപ്പെടാറുള്ളൂ. അങ്ങനെ ഒരനുഭവം പോണ്ടിച്ചേരിയില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. യൂനിവേര്‍സിറ്റി ഫീസ്‌ അടയ്ക്കാന്‍ DD എടുക്കാനായിട്ട് ബാങ്കില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഫോം ഫില്‍ ചെയ്തു കൌണ്ടറില്‍ കൊടുത്തു. അര മണിക്കൂര്‍ ആയിട്ടും കൌണ്ടറില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഓഫീസര്‍ എന്നെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല. ഞാന്‍ student ആണ്. പിന്നെ യൂനിവേര്‍സിറ്റി പരിസരത്ത് വേറെ ബാങ്കുമില്ല. ഞാന്‍ എങ്ങോട്ടും പോവില്ല എന്ന് അയാള്‍ക്ക്‌ നന്നായിട്ടറിയാം. കടത്തനാടന്‍ ചേകവന്‍മാരുടെയും കുഞ്ഞാലി മരക്കാരുടേയും നാട്ടിന്നു വന്ന എന്നോടാണ് അവന്റെ കളി!! കൌണ്ടറില്‍ ചെന്ന് തമിഴും ഇംഗ്ലീഷും മിക്സ്‌ ചെയ്തു കട്ടത്തെറി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മാനേജര്‍ കാബിനില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങി വന്നു. ഞാന്‍ പരാതി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പുള്ളി സ്നേഹത്തോടെ കാബിനില്‍ വിളിച്ചിരുത്തി അഞ്ചു മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ DD എടുത്തു തന്നു.

ഇങ്ങനെ മൊട കണ്ടാല്‍ ഇടപെടുന്ന മഹത്തായ പാരമ്പര്യമുള്ള ഞാനാണ് പച്ചവെള്ളം കുടിക്കാതെ മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ പൊരി വെയിലത്ത് നില്‍ക്കുന്നത്. കുറെ നേരമായി സഹിക്കുന്നു . ഇതിങ്ങനെ വിട്ടാല്‍ പറ്റില്ല.!! അകത്തു ഏസിയില്‍ ഇരുന്നു സാന്റ്വിച് തിന്നുന്ന മഹാറാണിയോട് രണ്ടു ചോദിച്ചിട്ട് തന്നെ കാര്യം!!

സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ കയ്യും വീശി ആവേശത്തോടെ ഞാന്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു റിസപ്ഷനിലോട്ടു പ്രവേശിച്ചു. എന്റെ വരവിന്റെ വേഗത കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു റിസെപ്ഷനില്‍ നില്‍ക്കുന്ന എല്ലാരുടെയും ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്കായി. പച്ച യൂണിഫോമിട്ട പോലീസുകാരും ശുഭ്ര വസ്ത്ര ധാരികളായ അറബികളും  എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കെന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ!! ആവേശം കുറച്ചു ഓവറായോ എന്നൊരു തോന്നല്‍!! കൈകള്‍ ചെറുതായി വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കാലുകളില്‍ ഒരു മരവിപ്പ്....നിക്കണോ പോണോ?? തവളയെ വിഴുങ്ങിയ പാമ്പിനെ പോലെ ഇറക്കണോ തുപ്പണോ എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ അവിടെ നിന്ന് പരുങ്ങി. 

"വാട്ട്‌ യു വാണ്ട്‌'? (What you want)

ചോദ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം തേടിയ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കിയത് റിസപ്ഷനില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഹിഡുംബിയിലാണ്.അവള്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുകയാണ്.എന്റെ ശേഷിച്ച ധൈര്യം കാറ്റുപോയ ബലൂണ്‍ പോലെ ശ്ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ന്ന് ചോര്‍ന്നു!

"ഹലോ മിസ്ടര്‍ വാട്ട്‌ യു വാണ്ട്‌"? (Hello Mr what you want)

അവള്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു. ഇനി വാ തുറക്കാതെ രക്ഷയില്ല...ഞാന്‍ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു....പിന്നെ ചോര്‍ന്നുപോയ ധൈര്യം എല്ലാം സംഭരിച്ച് "ബദരീങ്ങളെ കാത്തോളണേ" എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു ഒരൊറ്റ 
ചോദ്യം......

"Where is the toilet ?"

Toilet?? അവള്‍ പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ഇവളെന്താ കക്കൂസില്‍ പോകാറില്ലേ!!!

യെസ്..Toilet. 

Its back side !! അവള്‍ അവജ്ഞയോടെ പിന്നിലേക്ക്‌ കൈ ചൂണ്ടി.

"താങ്ക് യു."................. ഞാന്‍ പുറകു വശത്തേക്ക് ഓടി.

മൂത്രം ഒഴിച്ച് Q വില്‍ പഴയ സ്ഥാനത്ത് വന്നു നിന്നപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ നിന്ന ചേട്ടന്റെ വക ചോദ്യം.
"എവിടെ പോയതാ"?
"ഒന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കാന്‍ പോയതാ ചേട്ടാ"..പുള്ളി മൂത്രത്തില്‍ പിടിച്ചു കേറേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന്‍വിഷയം മാറ്റി ."ചേട്ടാ ദിര്‍ഹത്തിന്റെ റേറ്റ് എത്രയാ ഇപ്പോള്‍?"
"ഇന്നലെ പന്ത്രണ്ടു ആയിരുന്നു..എന്താ മോനെ നാട്ടിലേക്ക് കാശ് അയക്കാനുണ്ടോ?"
"ഹേയ് ഇല്ല ചേട്ടാ..ചുമ്മാ അറിയാന്‍ വേണ്ടി ചോദിച്ചതാ."
മോനെ സത്യം പറയ്‌..നീ എന്താ ആ പെണ്ണിനോട് ചോദിച്ചത്?
കൊച്ചു ഗള്ളന്‍ എല്ലാം കണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു!!
"ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ..ഞാന്‍ ടോയിലേറ്റ് എവിടെയാ എന്ന് ചോദിച്ചതാ"
"ടോയിലറ്റ് ബാക്ക് സൈഡില്‍ ആണെന്ന് ഇവിടെയൊക്കെ ചക്ക വലുപ്പത്തില്‍ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ!! പിന്നെന്തിനാ അവളോട്‌ ചോദിച്ചത്". ചേട്ടന്‍ വിടാനുള്ള ഉദ്ദേശം ഇല്ല.
"സത്യം പറയാലോ ചേട്ടാ..അവളെ രണ്ടു ചീത്തവിളിക്കാന്‍ പോയതാ..പക്ഷെ അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ നാവ് പൊങ്ങിയില്ല". ഞാന്‍ ആയുധം വെച്ച് കീഴടങ്ങി!!

"നിന്റെ പോക്ക് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് എന്തോ പന്തികേട്‌ തോന്നിയിരുന്നു..അനുഭവം കൊണ്ട് പറയാ മോനെ, ഇവിടെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ ഭൂമിയോളം ക്ഷമ വേണം. ആത്മ സംയമനം പാലിക്കണം. എന്തും സഹിക്കാന്‍ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തണം"
.
"ചേട്ടാ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെയാ ഒന്ന് പഠിച്ചെടുക്കുക?"

"ഇതൊന്നും പ്രത്യേകിച്ച് പഠിക്കേണ്ട മോനെ!!!! വീട്ടിലെ കഷ്ടപ്പാട് ഓര്‍ത്താല്‍...........വീട്ടുകാരെ കുറിച്ചോര്‍ത്താല്‍......................നാട്ടിലെ കടക്കാരെ കുറിച്ചോര്‍ത്താല്‍..........ഏതൊരു പ്രവാസിക്കും ഇതൊക്കെ താനെ വന്നോളും".

ഐഡി കാര്‍ഡിനായുള്ള എന്റെ കാത്തിരിപ്പ്‌ പിന്നെയും മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ടു. ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ മാസാവസാനം ഞാന്‍ അയക്കുന്ന പൈസ കിട്ടുമ്പോള്‍ പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെ പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഉമ്മയുടെ മുഖം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍, അനിയന്മാരുടെ സന്തോഷത്തോടെയുള്ള മെസ്സേജ് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ ആ കാത്തിരിപ്പിനു ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ടായിരുന്നു.....

************************************************************************************************************
ജാഗ്രത:-
ടൈപ്പിംഗ്‌ സെന്ററിലെ തരുണീമണികളുടെ ടൈപ്പിംഗ്‌ വിശേഷവും ബയോ മെട്രിക്സ് സെന്ററില്‍ വെച്ച് എന്നെ പറ്റിച്ച അറബി യുവാക്കളുടെ ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയെ കുറിചുള്ള അപാര ജ്ഞാനത്തിന്റെയും സംഭവ ബഹുലമായ വിശേഷങ്ങള്‍ അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍ വായിക്കാം.

ശനിയാഴ്‌ച, മേയ് 21, 2011

അറിയാത്ത പിള്ളയുടെ സാന്റ്വിച്ച് തീറ്റ!!!

രണ്ട് ദിവസത്തെ ലീവ് കഴിഞ്ഞ് ഞായറാഴ്ച ഓഫീസിലോട്ട് പോകുമ്പോള്‍ ഒരു പുതിയ വീക്ക് തുടങ്ങിയതിന്റെ ഉന്മേഷമൊന്നുമില്ല. രണ്ട് ദിവസത്തെ ഉറക്ക ക്ഷീണം കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു ശരീരത്തില്‍ മൊത്തതില്‍ ഒരു വേദന. പിന്നെ കമ്പനി അമ്മാവന്റെ വകയെല്ലാത്തതിനാലാ ബേഗുമെടുത്തു പതുക്കെ പുറപ്പെട്ടത്. 9 മണിക്ക് മുന്‍പേ ഓഫീസില്‍ എത്തി.ആള്‍ക്കാരോക്കെ വന്നു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. പ്രിഥ്വിരാജിന്റെ പടം കളിക്കുന്ന തീയറ്ററീലേതു പോലെ അവിടെ ഇവിടെയായി ഒന്നു രണ്ട് പേരിരിപ്പുണ്ട്. ബേഗ് തുറന്ന് ലാപ്ടോപ് എടുത്തു ഡെസ്കില്‍ വച്ച് കിച്ചണില്‍ പോയി ഒരു ചായയും എടുത്തോണ്ട് സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്നു. പിന്നെ ലാപ്‌ടോപ് ഓപെണ്‍ ചെയ്ത് പതിവു പ്രോഗ്രാമുകള്‍. 'മാധ്യമ വിചാരം', 'ലോകം പോയ വാരം', 'സിനിമ ഡയറി'.അതു കഴിഞ്ഞ് ജീമെയില്‍,യാഹൂ,ഫേസ് ബുക് എന്നിവയിലൂടെയൊരു ഓട്ട പ്രതക്ഷിണം.പത്തു മണി ആയപ്പോഴേക്കും ഈ കലാപരിപാടികള്‍ ഒക്കെ തീര്‍ന്നു.

സണ്‍ഡേ ആയതിനാല്‍ പ്രോജക്റ്റ് മീറ്റിങ്ങുണ്ട്. UDF മീറ്റിങ്ങ് പോലെ വിശാലമായ ഒരു മീറ്റിങ്ങാണ്‌.എല്ലാ ഘടകകക്ഷികളും ഉണ്ടാവും. ഡെവലപ്‌മെന്റ് ടീമും, QA ടീമും,BA ടീമും അങ്ങനെ എല്ലാ പണ്ടാരങ്ങളും. ഈ മീറ്റിങ്ങിലാണ്‌ പണി കൊടുക്കല്‍, പണി വാങ്ങീക്കല്‍, പാര വയ്ക്കല്‍, മുന്നിന്നു കുത്തല്‍,പിന്നീന്ന് കുത്തല്‍ എന്നീ രാഷ്ട്രീയ കലാപരിപാടികള്‍ അരങ്ങേറുന്നത്‌. 

"ഇന്നത്തെ മീറ്റിങ്ങില്‍ ആ ഡെവെലെപെര്‍ക്കിട്ട് ഒരു ഒന്നൊന്നര പണി കൊടുക്കണം". ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി. ഏതു ഡെവെലെപര്‍ എന്നല്ലേ? ടീമില്‍ ഒരു ജോര്‍ദാനിയന്‍ ഡെവെലെപര്‍ ഉണ്ട്. അറബി ഭാഷ അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് അവന്റെയൊക്കെ വിജാരം അവന്മാരു മേലാളന്മാരും നമ്മള്‍ അടിയാളന്മാരുമാണെന്നാ. ഇവനൊക്കെ ദുബായില്‍ ഇപ്പോള്‍ വന്നല്ലേയുള്ളൂ. നമ്മള്‍ ഇന്ത്യക്കാരുടെ കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ടാണ്‌ ദുബായ് ഇന്നത്തെ നിലയില്‍ ആയതെന്ന് ആ തെണ്ടിയ്ക്കറിയില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. കുഴപ്പമില്ല ഞാന്‍ വഴിയേ അറിയിച്ചോളാം!!  

കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവനോട് ഒരു ഡൗട്ട് ചോദിക്കാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എന്തായിരുന്നു അവന്റെ ജാഡ. "I am little busy now. Can u come after some time". അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ചെന്നപ്പോഴും അതെ 'template' തന്നെ. എന്തു ബിസി? ജീമെയിലും ഓപെണ്‍ ചെയ്തു ചാറ്റ് ചെയ്യുകയാ. ഞാന്‍ വരുന്നതു കണ്ടപ്പോഴേക്കും 'Visual Studio ' യിലേക്ക് സ്വിച്ച് ഓവര്‍ ചെയ്തതാണ്‌. എപ്പോള്‍ ഡൗട്ട് ചോദിച്ചാലും അവന്റെ മോന്തയിലെ ഭാവ പ്രകടങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ തോന്നും ഞാനെന്തോ അവന്റെ പെങ്ങളെ കെട്ടിച്ചു തരുമോ എന്നാ ചോദിച്ചതെന്ന്.!! ഈ ലെവനിട്ടാണ്‌ ഞാന്‍ പണി കൊടുക്കാന്‍ പോണത്‌. 'ഡിഫക്റ്റ് റിപ്പോര്‍ട്' എന്ന വജ്രായുധം എന്റെ കയ്യില്‍ ഉള്ള കാലത്തോളം മീറ്റിങ്ങ് റൂമില്‍ അവന്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന 'അഴഗിരി'യെ പോലെയാണ്‌.മിണ്ടാട്ടം ഉണ്ടാവില്ല..എന്നോടാ അവന്റെ കളി!!

എന്തായാലും മാനേജര്‍ വന്നാലെ മീറ്റിങ്ങ് തുടങ്ങുള്ളൂ. ഞാന്‍ സീറ്റീന്ന് മുഴുവനായി എഴുനേല്‍ക്കാതെ ആസനം 4 ഇഞ്ച് പൊക്കി മാനേജരുടെ കേബിനിലോട്ട് എത്തി നോക്കി. അങ്ങേരെത്തിയിട്ടില്ല. അങ്ങേരുടെ വീട്ടിലെ കോഴിക്ക് 'കേന്‍സര്‍' ആണെന്നു തോന്നുന്നു.പുള്ളി എന്നും 11 മണിക്കെ എത്തുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ അങ്ങേരു മീറ്റിങ്ങ് 11 മണിക്കു വച്ചത്‌. അല്ലേലും മാനേജര്‍മാര്‍ "Regularly Irregular" ആണല്ലോ!! എന്തായാലും പുള്ളി പതിവുപോലെ 11 നു തന്നെ എത്തി. മീറ്റിങ്ങ് തുടങ്ങിയതും ബാക്കിയെല്ലാം പതിവു പോലെ. മിമിക്രി,മോണോ ആക്റ്റ്,ചവിട്ടു നാടകം etc.....ഇതിലും ഭേദം നിയമസഭയാണ്‌. പിന്നെ ആകെയുള്ള ആശ്വാസം എല്ലാരും പാന്റായതിനാല്‍ മുണ്ട് പൊക്കിക്കാണിക്കില്ല.ഒരു മണിക്കൂറെടുത്തു മീറ്റിങ്ങ് തീരാന്‍. കുറ്റം പറഞ്ഞും, ചീത്ത വിളിച്ചും, ചീത്ത കേട്ടും ആകെ അവശനായി. എനി എന്തായാലും ഒരു ചായയൂടെ കുടിച്ചിട്ടാവാം ബാക്കി ജോലി. ഓഫീസില്‍ ഒരു ദിവസം എല്ലാരും കൂടി കുടിക്കുന്ന ചായയുണ്ടേല്‍ നാട്ടില്‍ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിനു ഒരു വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ കുടിക്കാന്‍ പറ്റും.

എന്റെ ഓഫീസ് ബില്‍ഡിങ്ങ്
സാധാരണ എല്ലാ IT ക്കാരെയും പോലെ ഞാനും കുറച്ചു നേരം ജോലി ചെയ്തും, ബാക്കി നേരം ചാറ്റ് ചെയ്തും ,പഞ്ചാരയടിച്ചും ഒരു വിധം ഉച്ചയാക്കി. IT ക്കാര്‍ക്ക് ഞാനായിട്ട് ഒരു പേരുദോഷം ഉണ്ടാക്കരുതല്ലോ? ഇനി ലഞ്ച് ബ്രൈക്കാണ്‌. ടീം മാറ്റ്സ് എല്ലാരും ടിഫിന്‍ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. സാദാരണ ഞാനും ലഞ്ച് കൊണ്ട് വരാറുണ്ട്. ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കിത്തരാറുള്ള ചേച്ചിക്ക് വയ്യാത്തതു കൊണ്ട് ലഞ്ച് കൊണ്ടുവരാന്‍ പറ്റിയില്ല.പുറത്തു പോയി കഴിക്കാതെ വേറെ വഴിയില്ല.

ഇനി എന്റെ ഓഫീസ് ബില്‍ഡിങിനെ കുറിച്ചൊരു ഐഡിയ തരാം. പത്തമ്പതു നിലയില്‍ നീണ്ട് നിവര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന ആ ഹിഡുംബന്‍ കെട്ടിടത്തില്‍ എന്നെപ്പോലെ സാദാരണക്കാര്‍ കേരുന്ന ഹോട്ടെലോ, കഫ്റ്റീരിയയോ ഇല്ല. എല്ലാം 'ഹൈ ഫൈ' ഐറ്റെംസാണ്‌. SubWay, Pastaga, Costa. ഒരു മാതിരി വയറിളക്കത്തിന്റെ മരുന്നിന്റെ പേരുപോലെ. ഇതുവരെയായിട്ട് ഇവിടെയൊന്നും തലവെച്ച് കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യം വന്നിട്ടില്ല. 

ഇതിനു മുന്‍പ് ജബെല്‍ അലിയില്‍ ആയിരുന്നു. അവിടെ എല്ലാം മലയാളികളുടെ ഹോട്ടെല്‍സാണ്‌. മോട്ട റൈസും പൊറോട്ടയുമൊക്കെയാ അവിടുത്തെ ലഞ്ച് വിഭവങ്ങള്‍. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ സാന്റ്വിച് സംസ്കാരം നമുക്കു വല്യ പിടിയില്ല.ഈ ഓഫീസില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്തിട്ട് ഒരു മാസമേ ആയുള്ളൂ. ഇന്നാദ്യമായിട്ടാ പുറത്തുനിന്ന് കഴിക്കേണ്ടിയും വരുന്നത്‌.

എന്റെ പ്രൈമെറി അനാലിസിസില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് 'SubWay' യാണ് കുറച്ചൂടെ എക്കണോമിക്. അപ്പോള്‍ അതു തന്നെ പരീക്ഷിക്കാം.എങ്കിലും ചെറിയ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്. അവരുടെ 'മെനു' എനിക്ക് വശമില്ല.ആരോടെങ്കിലും ചോദിക്കാമെന്ന് വച്ചാല്‍ മലയാളിയുടെ അഭിമാന ബോധം സമ്മതിക്കുന്നില്ല. "ങാ ..ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ പഠിക്കുക. അല്ലാതെ ആരെയും 'SubWay' യുടെ കൗണ്ടറിലോട്ട് പെറ്റിടില്ലല്ലോ" എന്നു മനസ്സിലോര്‍ത്ത്‌ കൊണ്ട് പതുക്കെ കൗണ്ടറിലോട്ട് മാര്‍ച്ച് ചെയ്തു.

അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ട്. ആളുകള്‍ 'Q' നിന്നാണ് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്നത്. ബീവറേജസിലെ 'Q' വിന്റെ അത്രേം ഇല്ലേലും സാമാന്യം വലുതാണ്‌ നമ്മുടെ 'Q' വും. 'Q' വില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഗ്യാപ്പില്‍ ഡിസ്പ്ലേ ബോര്‍ഡിലെ മെനുവിലോട്ട് ഞാന്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. എല്ലാം കടും കട്ടി പേരുകള്‍ , പേരു മാത്രമല്ല വിലയും കട്ടിയാണ്‌. ആ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും വായില്‍ കൊള്ളാവുന്ന പേരുള്ള  ഒന്ന് രണ്ട് ഐറ്റംസ് കണ്ടുപിടിച്ചു. 'ചിക്കന്‍ ടിക്ക സാന്റ്വിച്',' ട്യൂണ സാന്റ്വിച്'. വിലയും നോര്‍മലാണു. 16 ദിര്‍ഹം.എന്തായാലും ജട്ടിയില്‍ ഓട്ട വീഴില്ല. മീന്‍ എനിക്കു പണ്ടു മുതലേ അലര്‍ജിയായതിനാല്‍ ട്യൂണ വേണ്ട. ചിക്കന്‍ ടിക്ക തന്നെ പറയാം. 

എന്റെ ഊഴം എത്തിയതും കൗണ്ടറിലുള്ള ഫിലിപ്പീനി പതിവുപോലെ 'Good After Noon' ല്‍ തുടങ്ങി. സിനിമ കാണാനാണോ അതോ ഐസ് ക്രീം കഴിക്കാനാണോ പോവേണ്ടത്‌ എന്നു ചോദിച്ചാലോ എന്നാലോചിച്ചതാ. അവള്‍ ഫ്രെന്റ്സ് സിനിമ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വല്യ സാഹസത്തിനൊന്നും മുതിരാതെ തിരിച്ചു വിഷ് ചെയ്തു, അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യത്തിനായി കാത്തു നിന്നു.

അവള്‍ ചിരിച്ചോണ്ട് എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി നില്‍പ്പാണ്‌. എന്റെ മുഖത്തെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു മതിയായതിനാലാണോ അതോ ഞാനൊന്നും മൊഴിയാത്തതിനാലാണോ എന്നറിയില്ല അവള്‍ തന്നെ സൈലന്‍സ് ബ്രൈക് ചെയ്തു. 'Yes Sir. Order Please '. യാതൊരു ശങ്കയും കൂടാതെ ഞാന്‍ ഓര്‍ഡര്‍ പറഞ്ഞു. വണ്‍ 'ചിക്കന്‍ ടിക്ക സാന്റ്വിച്'.

ഇതൊക്കെ നമ്മള്‍ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോളാണ്‌ അവളുടെ അടുത്ത ശോദ്യം.Which Bread? ഏയ്  എനിക്ക് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല..അവള്‍ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല.വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കി നില്പ്പാണ്‌. നേരത്തെ എന്റെ മുന്‍പില്‍ നിന്നിരുന്ന സായിപ്പ് 'വൈറ്റ്' ബ്രെഡെന്ന് പറയുന്നത്‌ കേട്ടിരുന്നു. തല്‍ക്കാലം ഞാനും അതു തന്നെ Copy Paste ചെയ്തു.

ഹോ രക്ഷപ്പേട്ടല്ലോ എന്നു കരുതി ആശ്വസിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ലവളുടെ അടുത്ത ശോദ്യം. @#$%%!&*&*&^%$? എന്താ മോളെ? മനസ്സിലായില്ലല്ലോ.Can you repeat it? എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ അഫിമാന ബോധം സമ്മതിക്കുന്നില്ല. രണ്ടും കല്പിച്ച് എന്‍ട്രന്‍സ് എക്സാമിനു കറക്കി കുത്തും പോലെ ഞാനും 'Yes' ല്‍ തന്നെ കുത്തി. തല്‍ക്കാലം ഈ കൗണ്ടറിലുള്ള കലാപരിപാടി കഴിഞ്ഞു.

രണ്ടാമത്തെ കൗണ്ടറിലുള്ള ഫിലിപ്പീനി ബ്രെഡിന്റെ അകത്ത് സാലഡും സോസുമൊക്കെ നിറയ്ക്കുകയാണ്‌.ഇവളെ കണ്ടാല്‍ നേരത്തെ കണ്ട ഫിലിപ്പീനിയുടെ ഫോട്ടോ സ്റ്റാറ്റ് ആണെന്നെ തോന്നുള്ളൂ.ഇവളുടെ വകയും ഒരു ചോദ്യം.സാന്റ്വിച്ചില്‍ എന്തൊക്കെ ചേര്‍ക്കണം? അയ്യേ....ഇതൊന്നും അറിയാതെയാണോ ഇറുങ്ങിയ ടീ ഷര്‍ട്ടും, തൊപ്പിയുമിട്ട് ഇളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഞാന്‍ മിണ്ടാതിരുന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു. What u need in the sandwich? ഓഹോ..അതാണോ!.അല്ലാതെ എന്നോട് ട്യൂഷന്‍ എടുക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടതല്ലേ.. എന്റെ പൊന്നു പെങ്ങളേ വേറെ വഴിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് കേറിയതാണെ.നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ ചേര്‍ത്തോളൂ. അവള്‍ അതു വേണോ ഇതു വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചതിനൊക്കെ ഞാന്‍ Yea...Yea തട്ടിവിട്ടു. അവസാനം സാന്റ്വിച്ച് ഡെലിവെറിക്ക് റെഡിയാണെന്നും അടുത്ത കൗണ്ടറില്‍ കാഷ് അടച്ച് കൈപ്പറ്റാമെന്നും അറിയിപ്പ് കിട്ടി.

അടുത്ത കൗണ്ടറിലെത്തി ബില്‍ കൈപ്പറ്റി ടോട്ടല്‍ നോക്കിയതും എന്റെ കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കേറി.24 ദിര്‍ഹം. അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? 16 ആയിരുന്നല്ലോ ഡിസ്പ്ലേയില്‍. ഇതെന്ത് വെള്ളരിക്ക പട്ടണമോ? പകല്‍ കൊള്ള നടത്താന്‍ ഇതെന്താ സപ്ലൈകയുടെ സൂപ്പര്‍മാര്‍ക്കറ്റോ??? എന്നെപ്പോലെ ബുദ്ധിമാനായ ഒരു മലയാളിയെ പറ്റിക്കുന്നോ! വിടില്ല ഞാന്‍..വിടില്ല...ഡിസ്പ്ലേ ബോര്‍ഡിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് കേഷ് കൗണ്ടറില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഫിലിപ്പീനി കൊച്ചിനോട് ഞാന്‍ കയര്‍ത്തു."How come 24 DHM? As per your board its 16 DHM only?"

"ഓഹോ ഇതാണോ വലിയ കാര്യം എന്ന ഭാവത്തില്‍ അവള്‍ വളരെ സിമ്പിളായി ആ നഗ്ന സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി."Sir 16 DHM is for 6inch.You have ordered for footlong." അതെന്ത്‌ കോപ്പ്?? അതെപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചു? എവിടെയോ ഒരു സ്പെല്ലിങ്ങ് മിസ്റ്റേക്ക്. ഞാന്‍ കറക്കിക്കുത്തിവിട്ട ആ ചോദ്യത്തിലാണോ പിഴച്ചത്. എന്തായാലും 'Recycle Bin' ല്‍ കെടന്ന ആ ചോദ്യം റീസ്റ്റോര്‍ ചെയ്തു ഒന്നൂടെ പ്ലേ ചെയ്തു നോക്കി. ദൂയു വാന്ത് ഫൂത്‌ലോങ് ? എന്തൂട്ട്!! സംഭവം അങ്ങട് ക്ലിയര്‍ ആവുന്നില്ല. ഒന്നൂടെ സ്ലോ മോഷനില്‍ പ്ലേ ചെയ്തു നോക്കി. ഇപ്പോ കാര്യങ്ങടെ കിടപ്പു ഏതാണ്ട്  പിടി കിട്ടി. "Do u want footlong?"  എന്ന ചോദ്യമാണ്‌ ഞാന്‍ 'Yes' പറഞ്ഞു വിട്ടത്.

അപ്പോള്‍ അമളി പറ്റിയത് എനിക്കാണല്ലേ! വേറെ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ചോദിക്കാതെ കാശു കോടുത്തപ്പോള്‍ ഫിലിപ്പീനിയുടെ ഒടുക്കത്തെ ചോദ്യം."Shall I make it a Meal? ". പിന്നെ ഒരു പൊതി ചോറും കൂടെ ഒരു മീന്‍ പൊരിച്ചതും തരട്ടെ എന്നോന്നുമല്ലല്ലോ, ഒരു ചെറിയ പെപ്സിയും 2 പീസ് ഫ്രൈസും തന്നിട്ട് 8 DHM അതിനും വാങ്ങാന്‍ അല്ലേ? എന്റെ പട്ടിക്ക് വേണം."No Thanks".

"വല്യ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ചോദിക്കാതെ ആ സാന്റ്വിച്ച്‌ ഇങ്ങോട്ട് തന്നാല്‍ എനിക്ക് പോകാമായിരുന്നു".

"ഇന്നാ കൊണ്ട് പോയി തിന്ന് പണ്ടാരമടങ്ങ്" എന്ന് പറ്ഞ്ഞ് ഒരു വലിയ ട്രേ എടുത്ത് എന്റെ കയ്യിലോട്ട് തന്നു. എന്റമ്മോ..ട്രേയിലെ സാന്റ്വിച് കണ്ടതും എന്റെ കണ്ണ് രണ്ടും പുറത്തേക്ക് തള്ളി ക്ലോക്കിന്റെ പെന്റുലം പോലെ ആടാന്‍ തുടങ്ങി..ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റിന്റെ വലുപ്പത്തില്‍ ഒരു മുഴുത്ത ഭീമാകാരന്‍ സാന്റ്വിച്. ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാതെ ട്രേയും എടുത്തു മൂലയിലെ ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റില്‍ പോയിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സാന്റ്വിചിന്റെ ഭീമാകാരത്വവും മനോഹാരിതയും ആസ്വദിച്ച് പതുക്കെ കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. 

രണ്ട് പീസ് അകത്തായപ്പോഴേക്കും ദാഹിച്ചിട്ട് നാവു വരളാന്‍ തുടങ്ങി. പെപ്സിയെടുത്തോളാന്‍ ഫിലിപ്പീനി പറഞ്ഞതാ. ഞാനാ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞത്‌. വീണ്ടും പെപ്സി വാങ്ങിച്ചാല്‍ നാണക്കേടാണ്‌. മലയാളികളുടെ Dignity..ഹേയ്..അതു കളഞ്ഞു കുടിക്കാന്‍ പാടില്ല.

വേറെ എന്താണ്‌ വഴി? പാതി കഴിച്ചിട്ട് ബാക്കി കളഞ്ഞാലോ? ഏയ്..ഒരിക്കലും പാടില്ല. 24 DHM എന്നാല്‍ നാട്ടിലെ 300 രൂപയോളം വരും. അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ എനിക്കു വാശി അസ്ഥിക്ക് പിടിച്ചു. ചുമ്മാ വലിച്ചു വാരി തിന്നാല്‍ അപകടം വല്ലതും പറ്റുമോ? സന്തോഷ് പണ്ഡിറ്റിന്റെ 'ക്രിഷ്ണനും രാധയും' പാട്ട് കേട്ടിട്ട് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ലേ! അതിലും വലുതാണോ ഒരു സാന്റ്വിച് തിന്നിട്ട് അപകടം പറ്റാന്‍! 

സ്ലീപ്പിങ്ങ് പില്‍സ് കഴിച്ച് എന്റെയുള്ളില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ഹനുമാനെ, സുഘ്രീവന്‍ ആ പരിസരത്തൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഞാന്‍ തന്നെ വിളിച്ചെഴുനേല്പിച്ച് തന്റെ ശക്തിയേയും കഴിവിനേയും കുറിച്ച് ബോധിപ്പിച്ചു.

"മകനെ നീ ഹനുമാനാണ്‌. നിനക്കു നിന്റെ ശക്തി അറിയാത്തതു കൊണ്ടാണ്‌. നീ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള്‍ നാട്ടിലെ കലാസമിതിയുടെ ഓണാഘോഷത്തിന്‌ നടന്ന 'ബ്രെഡ് തീറ്റ' മത്സരത്തില്‍ വെള്ളം കുടിക്കാതെ എന്തോരം ബ്രെഡ് അകത്താക്കിയിരിക്കുന്നു! അതിന്റെ അടയാളമാണ്‌ നിന്റെ മുമ്പില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചീന ഭരണി പോലത്തെ കുടവയര്‍. ആ പാരമ്പര്യവും അനുഭവ സമ്പത്തും ഉള്ള നിനക്കിതൊക്കെ വെറും 'ജുജുബി' കേസ്. നിന്നെ കൊണ്ടിതു ചെയ്യാന്‍ പറ്റും..Come On. Come On.."

പൊക്കി വിടാന്‍ ആളുണ്ടേല്‍ ഏതു പട്ടിക്കും ചന്ദ്രനില്‍ വരെ പോകാം.അപ്പോഴാണോ ഈ ഞാന്‍! അങ്ങനെ എന്റെ കഴിവും ശക്തിയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഞാന്‍  20 മിനിറ്റിനുള്ളില്‍ നമ്മുടെ സാന്റ്വിചിന്റെ പൊടി പോലുമില്ല കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ എന്ന അവസ്തയിലാക്കി.മഴക്കാലത്ത് മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഡാമിന്റെ ഷട്ടര്‍ തുറന്ന പോലെ എന്റെ കണ്ണീന്നും മൂക്കീന്നും ചീറ്റിയ വെള്ളമൊക്കെ ടിഷ്യൂ വെച്ച് തുടച്ച് ക്ലീനാക്കി ഒരു മുട്ടന്‍ ഏംബക്കവുമിട്ട് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഈ ലോകത്തിനു ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടില്‍ ഓഫീസിലെത്തി സീറ്റിലിരുന്നപ്പോള്‍ അറിയാതെ ഓര്‍ത്തുപോയി. "അറിയാത്ത പിള്ള ചൊറിയുമ്പോള്‍ അറിയും" എന്നു പറഞ്ഞ ആ മഹാനെ നേരിട്ടു കാണാന്‍ പറ്റിയെങ്കില്‍ ഒരു ഷേക് ഹാന്റ് കൊടുക്കാമായിരുന്നു...


വാല്‍ക്കഷ്ണം:
എന്നെപ്പോലെ അബദ്ധം പറ്റാതിരിക്കാന്‍ SubWay യുടെ മെനു താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.